PWA اپراتور CRM

مسئله تجاری

یک CRM که فقط پشت میز کار کند، CRM‌ای است که بعداً، از حافظه، یا اصلاً به‌روز نمی‌شود. سمت حضوری کسب‌وکار نیاز داشت ثبت سفارش، جست‌وجوی مشتری و مدیریت پیگیری در همان لحظه‌ی گفت‌وگو اتفاق بیفتد، و ادمین وردپرس روی گوشی این‌طور قابل استفاده نیست.

آنچه تحویل دادم

• a2-crm-plugin، یک CRM ماژولار وردپرسی که در حال حاضر روی نسخه‌ی ۳٫۲٫۱۷ است و روی عملیات فروشگاه حضوری تمرکز دارد.
• صندوق ورودی اپراتور با تخصیص، وضعیت خوانده‌نشده و تحویل، تا یک پیگیری به یک نفر مشخص تعلق داشته باشد نه به همه.
• فرم‌های سفارش حضوری با دراپ‌داون‌های قابل‌ویرایش پرداخت و منبع که از داخل خود مودال مدیریت می‌شوند، تا یک روش پرداخت جدید به توسعه‌دهنده نیاز نداشته باشد.
• یک اکشن درج دستی محصول برای مواردی که کاتالوگ پوشش نمی‌دهد، که در یک فروشگاه جواهر بیشتر از آنچه به‌نظر می‌رسد پیش می‌آید.
• گزارش‌گیری داخلی ساخته‌شده روی همان داده، تا اعدادی که مدیریت می‌بیند از آنچه اپراتورها واقعاً ثبت کرده‌اند بیاید.
• پیکربندی در یک فایل config که در گیت نادیده گرفته می‌شود، با ترجیح نگه‌داشتن اعتبارنامه‌ها در متغیرهای محیطی یا ثابت‌های wp-config.

رویکرد فنی

• ساختار ماژولار به‌جای یک فایل بزرگ افزونه، چون یک CRM فیچر انباشته می‌کند و آن‌هایی که بعداً می‌رسند نباید لازم باشد به آن‌هایی که کار می‌کنند دست بزنند.
• روی لایه‌ی دیتابیس و سیستم دسترسی خود وردپرس اجرا می‌شود نه اینکه یک مدل احراز هویت موازی بیاورد، پس کنترل دسترسی همانی است که سایت از قبل دارد.
• جاوااسکریپت خالص روی فرانت‌اند. یک CRM که از پشت پیشخوان روی اتصال‌های متغیر استفاده می‌شود جای بار یک فریم‌ورک نیست.
• فهرست‌های دراپ‌داون قابل‌ویرایش به‌شکل داده ذخیره می‌شوند نه اینکه در کد تعریف شوند، که همان چیزی است که تغییر عملیاتی عادی را از مسیر دیپلوی بیرون نگه می‌دارد.
• مواد اعتبارنامه‌ای کاملاً بیرون از مخزن نگه داشته می‌شوند، با کامیت نمونه‌ی config و نادیده‌گرفتن نسخه‌ی واقعی.

نتیجه و شواهد

کارکنان فروشگاه سفارش‌ها و پیگیری‌ها را سر پیشخوان و در جریان گفت‌وگو ثبت می‌کنند نه اینکه بعداً بازسازی‌شان کنند. افزونه در حالت نگهداری است و در طول خط ۳.x روی گردش‌کارهای حضوری تکرار شده.

اهمیت برای کارفرما

ارزش یک CRM کاملاً تابع این است که آیا به‌روز می‌شود یا نه. قابل‌استفاده‌کردنش در نقطه‌ی تعامل همان چیزی است که این را تعیین می‌کند، خیلی بیشتر از هر فیچری که دارد.